زمان گذشت و ساعت چها بار نواخت امروز روز اول دي ماه هست

 من راز فصل ها را مي دانم و حرف لحظه ها را مي فهمم

نجات دهنده در گور خفته است و خاك پذيرنده به اشارتيست به آرامش

در کوچه باد می آید ای ستاره های کاغذی وقتی در اسمان دروغ وزیدن می گیرد

 دیگر چگونه می شود به سوره های رسولان سر شکسته پناه آورد؟

ما مثل مرده های هزاران هزار ساله به هم می رسیم

و آنگاه خورشید بر اجساد ما قضاوت خواهد کرد

 من سردم است و انگار هیچ وقت گرم نخواهم شد

من سردم است و می دانم که از تمامی اوهام سرخ یک شقایق وحشی

 جز چند قطره خون چیزی به جا نخواهد ماند