نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم : در عصر هاي انتظار ، به حوالي بي کسي قدم بگذار خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو کلبه غريبي ام را پيدا کن کنار بيد مجنون خزان زده کنار مردابِ آرزو هاي رنگي ام ، درِ کلبه ها را باز کن و به سراغ بغض خيسه پنجره بورو ، حرير غمش را کنار بزن مرا مي يابي .
کاشکـــــي تا بــــا دلت امشب کمــــــي خلوت کني در سکوت پنجــــــــره ، از خــــــــاطره صحبت کني مثل پرواز پرستـــــــــــوهاي عاشـــــق ، بي قــــــــرار تا خلـــــــوص همزبـــــــــاني هاي دل ، هجرت کني با سِرِشک ديدگـــــــانت ، قطره قطـره ، بي صـــــــدا برکه خشکيـــــــده را ، دريــــــــا ي بـي وسعت کني کاشکي تا ســــــــايه هاي خستــه همســـــــــــــايه را درکنــــــارِ سايبــــــان ِکلبــــــــه ات ، دعــوت کني در طلوع عـــــــــــاطفه ، مانند مهـــــــــــــــرِآسمــان مهربـــــاني را ميـــــــــان دست هـــــا ، قسمــت کني مثــــــل ِ روح پاک بــــــاران ، مثل ابر نوبهـــــــــــار غنچه هـــــــــاي تشنه را ، سرشــــــار از رحمت کني کاشکـــــــــــي تا در هجوم لحظــــــــه هاي زندگي لحظـــــه اي را هم براي عــــــــــــاشقي فرصت کني تشنه و عطشـــــــــان ميان ساکنـــــــــــــان شهر عشق ارزشِِ يک جرعـــــــــــه از پيمـــــــانه را قيمت کني روبروي قبـــــــــله گلــــــدان ِ نرگس هـــــــاي مست هر نمــــــــــازت را به ياد چشــــــــــــم او نيت کني کاشکــــــــي در پشت يک تنهــــــــــــايي آشفتگي زندگي را در فـــــــــراغ دوست ، بي طــــــاقت کني با مناجــــــــات و دعــــــــا ، در خلوتِ تاريک شب بالهــــــــــاي بسته را ، آزاد از حســـــــــــــرت کني درخمِ پس کوچـــــــه هاي راه ِ سخت ِ انتظــــــــــار با تبســــــــم راه را بر همـــــــرهان ، راحــــــت کني ساده مثل ِ روزهـــــــــــاي بي ريـــــــــــاي کودکي با نگـــــــاه سادگي هــــــــا ، ســـاده تر عادت کني کاشکـــــــــي تا لااقل در بين حجـــــم آينــــــــــــه سينــــــه پرکينــــــه را خــــــالي زِ هر نفــــرت کني از نيستــــــــان جدايـــــــي با نــــــواي «نينــــــــــوا» بنــــد بنـــــدت را ، رهــــا از بنـــــد اين غـربت کني
