گل ارکیده

خداحافظی

goleorkide — Sat, 29 Aug 2009 10:47:44 GMT

دلت با ما نیست نگفتم چرا نپرسیدم

اما ای همیشگی توام نمیپرسی احوال مارو از ته دل

نمیپرسی فقط با گرمی انگشتات گونه های سرخ

داوودی های زرد و پاک کردی

و من دونستم که دوست داشتن در پی باد دویدن

Tabrik

behnaz — Thu, 15 Jan 2009 22:58:54 GMT

Tavallodet Mobarak Behnaz Jooon

تورو دوست دارم

goleorkide — Sun, 14 Dec 2008 12:13:46 GMT

تورو دوست دارم زياد ، نگو پس دلت مياد منو تنهام بذاري/
توي آخرين وداع وقتي دورم از همه ، چه صبورم اي خدا ديگه وقت رفتنه /
تورو مي سپرم به خاک، تورو مي سپرم به عشق ، برو با ستاره ها/
تورو دوست دارم مثل حس دوباره تولدت /
تورو دوست دارم وقتي ميگذري هميشه از خودت/
تورو دوست دارم مثل خواب خوب بچه گي ، بغلت ميگيرم آروم ميرم به سادگي /
تورو دوست دارم مثل دلتنگي هاي وقت سحر/
تورو دوست دارم مثل خواب خوب بچه گي بغلت ميگيرم و
اين دل غريبم و با تو مي سپرم به خاک /
توي اخرين وداع وقتي دورم از همه چه صبورم اي خدا ديگه وقت رفتنه
تورو مي سپرم به خاک تورو مي سپرم به عشق برو با ستاره ها //////////

کلام آخر

goleorkide — Wed, 19 Nov 2008 08:03:53 GMT

آرزوهايم زير انبوهي از خاکستر هنوز نفس مي کشند...
هنوز شعله ورند...
نسيم مهرباني تو کي مي وزد؟
*********
چه کردي با من؟...
ميخواهم بنويسم...اما از چه؟ از کي؟ و براي چي؟...
وجود ملتهبم در انتظار گذشت لحظه هاست...
اما براي شنيدن چه کلامي؟...
مي خواهم بنويسم...
از تو..
از اين نيامدن و قصد رفتن کردنت..
مي خواهم بنويسم اما دستهايم مي لرزد...
چه کردي با من؟...
چه خواستم ز تو که دريغ ميکني؟چه خواستي که نکردم؟...
غم نبودنت به جانم نيشتر ميزند اما درماني نيست که به مقابلش روم...
آخر تو تنها اميد بودي تنها دعاي شبانه ام...
مي خواهم بنويسم...
از چشماني خيس و دلي در اندوه نشسته از آرزوها و دعا هاي بيهوده..
هنوز دستانم ميلرزد اما باز هم مي خواهم عقده نشکفته ي دل را با نوشتن باز کنم..
نمي نويسم چگونه مي پرستمت...
مي نويسم که مردنم را در پايت باور نداري...
مي نويسم که من همان جزيره متروک بودم...
اي که بي من قصد رفتن مي کني...
مي خواهم بنويسم اما چه سود؟!تو که نخوانده دوررش مي اندازي..
چه سود از نوشتن وقتي گريه هايم نتوانست تو را از رفتن باز دارد..
ديگر نمي خواهم بنويسم ...
ديگر نمي خواهم بگويم چه قول ها دادي و چه قسم ها خوردي...
نمي خواهم بنويسم که چگونه دستي که به نياز بسويت دراز شده بود رد کردي...
نمي خواهم بنويسم که مي تواني فراموش کني ...
اما نا نوشته مي داني که هرگز فراموش نخواهم کرد...
مي گويند اگر نباشي، خنده با نگاهم آشتي مي كند!
مي گويند اگر نباشي، دوباره به ياد مي آورم بهار كي از راه مي رسد!
مي گويند اگر نباشي..
...
..
.
نگاهت را از من پنهان نكن!
آنها مي گويند اما من هنوز هم همه فصلها را تنها پاييز مي بينم،
هنوز هم دلم هواي باران دارد و دلتنگي هاي شبانه.
هنوز هم در پي عطر ياس هستم و هق هق نبودنت.
هنوز هم دستهايت را مي خواهم

گمشده

goleorkide — Wed, 15 Oct 2008 07:49:18 GMT

تو را گم مي‌کنم هر روز و پيدا مي‌کنم هر شب

بدينسان، خوب‌ها را با تو زيبا مي‌کنم هر شب

تبي اين کاه را - چون کوه سنگين مي‌کند- آنگاه

چه آتش‌ها که در اين کوه بر پا مي‌کنم هر شب

تماشايي است پيچ و تاب آتش، - ها ... خوشا بر من

که پيچ و تاب آتش را تماشا مي‌کنم هر شب

مرا يک شب تحمل کن که تا باور کني اي دوست

چگونه با جنون خود مدارا مي‌کنم هر شب

چنان دستم تهي گرديده از گرماي دست تو

که اين يخ کرده را از بي‌کسي «ها» مي‌کنم هر شب

تمام سايه‌ها را مي‌کِشم بر روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا مي‌کنم هر شب

دلم فرياد مي‌خواهد - ولي در انزواي خويش

چه بي‌آزار، با ديوار - نجوا مي‌کنم هر شب

کجا دنبال مفهومي براي عشق مي‌گردي؟

که من اين واژه را تا صبح معنا مي‌کنم هر شب

همین روزا

goleorkide — Sun, 07 Sep 2008 09:15:11 GMT

بهش بگين بي خبرم بپرسين عشقمون چي شد ؟

چشم سياش طرز نگاش حجب و حياش مال کي شد ؟

اوني که تازه اومد و توي دلم خاطره شد

بهش بگين با رفتنش کار دلم يکسره شد

ديوونه بود اما منم ديوونه تر از عشق اون

قلبمو زد به نامشو پر زد و رفت به آسمون

پر زد و رفت حتي برام خط و نشون هم نکشيد

رفت و نشست رو شونه ي اون که به فکرم نرسيد

بهش بگين همين روزا توي دلم مي کشمش

خدا نياره اون روز رو بيافته چشمم تو چشش

آغوش

goleorkide — Wed, 20 Aug 2008 08:41:18 GMT

در آغوشم بگير ...

بگذار براي آخرين بار گرمي دستت را حس کنم

و مرا ببوس تا با هر بوسه ات به آسمان پرواز کنم

نگاهم کن و التماسم را در چشمانم بخوان

قلبم به پايت افتاده است نرو

لرزش دستانم و سستي قدمهايم را نظاره کن

تنها تو را مي خواهم

بگذار دوباره در نگاهت غرق شوم

و بگذار دوباره در آغوشت بخواب روم...

مرحم

goleorkide — Sat, 16 Aug 2008 15:06:18 GMT

گريه کردم گريه هم اين بار آرامم نکرد

هرچه کردم ـ هر چه ـ آه انگار آرامم نکرد

بي‌تو خشکيدند پاهايم کسي راهم نبرد

دردِ دل با سايه‌ي ديوار آرامم نکرد

خواستم ديگر فراموشت کنم اما نشد

خواستم اما نشد، اين کار آرامم نکرد

سوختم آن‌گونه در تب، آه از مادر بپرس

دستمالِ تب‌بُر نم‌دار آرامم نکرد

ذوق شعرم را کجا بردي؟ که بعد از رفتنت

عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد

مرگ دل

goleorkide — Mon, 04 Aug 2008 12:16:04 GMT

بگذار بميرم

كه دگر همسفري نيست

در سينه من فرصت عشق دگري نيست

بعد از تو دلم عرصه تكرار بلا بود

آري

دگر از عشق دراينجا خبري نيست

دل

goleorkide — Tue, 29 Jul 2008 14:46:18 GMT

گفتمش دل مي خري ؟

پرسيد چند ؟

گفتمش دل مال تو ، تنها بخند .

خنده کرد و دل ز دستانم ربود .

تا به خود باز آمدم او رفته بود .

دل زدستش روي خاک افتاده بود .

جاي پايش روي دل جا مانده بود . . . . . .